Dinsdag
Dinsdag zijn we in Merida hangmatten en souveniertjes gaan kopen. nog een beetje rondgehangen in het stadje en die avond om de nachtbus genomen naar Palenque. De Nachtbus viel tot ieders verbazing mee, en wonder boven wonder is iedereen er gezond en wel van gekomen (verkoudheid, airco, ...).
Woensdag
In Palenque hebben we in het midden van de jungle een prachtige mayasite bezocht. Aansluitend hebben we een junglewandeling gedaan. Op een gegeven moment zei de gids zo van: stop! ruik je dit? Dit is de geur van een slang die zich voordoet dood te zijn om zijn prooi te vangen, de gids bleef daar zo lekker gezellig staan babbebelen terwijl iedereen zo iets had van, "en nu doorlopen maar". Kort nadien kwamen ze in de jungle slingerplanten tegen, waar we allemaal onze Tarzan en Jane rol eens konden vervullen en hadden we de gelegenheid om eens teslingeren, zalig gewoon. In de namiddag een frisse duik genomen im de watervallen van Misol-Ha, paradijselijk gewoon. Op de terugweg kregen we op een tijdspannen van 10min ineens windstoten van 100km/u. Takken verspreiden zich her en der, en op 800m voor onze cabanjas (hutjes waar we sliepen) waaide ineens een boom om, elektriciteit en al weg, binnen de 5min stonden er een tiental mexicanen met manchetten om die boom effe uit de weg te ruimen.
Doorgereden naar de cabanjas, lekker gaan eten, alleen timing kennen ze hier niet echt goed, apertief, voorgerecht em hoofdschotel kwamen op hetzelfde moment en de elektriciteit viel meerdere malen eventjes uit.
Dinsdag zijn we in Merida hangmatten en souveniertjes gaan kopen. nog een beetje rondgehangen in het stadje en die avond om de nachtbus genomen naar Palenque. De Nachtbus viel tot ieders verbazing mee, en wonder boven wonder is iedereen er gezond en wel van gekomen (verkoudheid, airco, ...).
Woensdag
In Palenque hebben we in het midden van de jungle een prachtige mayasite bezocht. Aansluitend hebben we een junglewandeling gedaan. Op een gegeven moment zei de gids zo van: stop! ruik je dit? Dit is de geur van een slang die zich voordoet dood te zijn om zijn prooi te vangen, de gids bleef daar zo lekker gezellig staan babbebelen terwijl iedereen zo iets had van, "en nu doorlopen maar". Kort nadien kwamen ze in de jungle slingerplanten tegen, waar we allemaal onze Tarzan en Jane rol eens konden vervullen en hadden we de gelegenheid om eens teslingeren, zalig gewoon. In de namiddag een frisse duik genomen im de watervallen van Misol-Ha, paradijselijk gewoon. Op de terugweg kregen we op een tijdspannen van 10min ineens windstoten van 100km/u. Takken verspreiden zich her en der, en op 800m voor onze cabanjas (hutjes waar we sliepen) waaide ineens een boom om, elektriciteit en al weg, binnen de 5min stonden er een tiental mexicanen met manchetten om die boom effe uit de weg te ruimen.
Doorgereden naar de cabanjas, lekker gaan eten, alleen timing kennen ze hier niet echt goed, apertief, voorgerecht em hoofdschotel kwamen op hetzelfde moment en de elektriciteit viel meerdere malen eventjes uit.
Die avond sliepen we echt in de jungle, tussen de brulapen en gekko's, het was wel eventjes raar en wennen aan de geluiden van de jungle.
Donderdag
Donderdag
Deze morgen konden we van een lekker onbijt genieten en reden we door naar San Cristobal, onderweg stopten we nog even aan de watervallen van Misol-Ha, verder door de bergen gereden, waande we ons precies in Peru em kon op elk moment de Machu Pichu voor ons verschijnen. 10min nadien stonden we in een naaldbos en waande we ons door een western film. We zitten hioer nu tussen de indianenbevolking, het is hier gewoon prachtig.
Aangekomen in ons hotelletje bleken we in een volledig nieuw hostelletje te zitten, een woord, andembenemed knap hostel.
Uit latere gesprekken bleek het hostelletje 14 dagen open te zijn. Hier en daar mankeren er nog een paar dingen maar die worden dan spoedig opgelost.
Vrijdag
Vandaag hebben we 2 indianendorpjes bezocht. Op een paar kilomerter van elkaar en toch totaal anders, was wel effe raar, vooral het kerkje in het eerste dorpje. Hun geloof is dus katholiek, toch hebben ze maar een ding overgenomen en dat is het doopsel, voor de rest niets eigelijk. Verder aandbidden zij de heilige maagd van Guadelouppe en is Johannes de doper altijd boven Jezus geplaats omdat zun hem belangrijker vinden. In de kerk is dus ook geen bichtstoel terug te vinden. Ook geen stoelen, enkel dennenaalden op de grond, een laag van een aantal cm bihgevolg is de vloer ook zeer glad. In de kerk zelf branden duizenden, zoniet tienduizende kaarsen. Ze offeren hier ook kippen, en drinken hierbij cola.
De rijkste inwoners zijn de indianen die een vergunning hebben om Cola te verkopen, Cola is hun 2de God of zo iets, maar dat heb ik niet zo goed begrepen hoe dat juist zat.
Zaterdag
Deze voormiddag zijn we naar een canon gereden en hebben deze canon volledig afgevaren en terug, een 41km op, en 41km terug. Onderweg zagen we een aantal krokodillen van een viertal meter lang.
De wanden van de canon steken tussen de 800 en 1200m boven het water uit en het is hier ongeveer 180m diep.
In de vlag van Chiapas (het gebied waar we nu zitten) is de canon afgebeeld, linkse flank symboliseert de spanjaarden en de rechtse kant de chiapasindianen. Het was zo dat er heel veel zelfmoord pleegden door naar beneden te springen om niet als spaanse slaaf door het leven te moeten gaan.
Dingen die ons opvallen
- De mexicanen zijn hier echt supervriendelijk, overal om ter vriendelijkst
- Het is opvallend dat de mexicanen er om de paar honderd kilometer er totaal anders uitzien, in elk stadje dat we al gedaan hebben, zien er er gewoon anders uit, nu zitten we in indianengebied (Chiapas, San Christobal de la Casas) en zien ze er enkele er dus echt als tekenfilmindiaan uit.
- Het straatbeeld van mexico word overspoeld door de kever, in elke straat staan er wel een tiental geparkeerd.
- In Mexico heb je om de paar honderd meter een vluchtheuvel, en het zijn vluchtheuvels, de chaufeurs geraken gewoon niet in 4de versnelling of ze moeten weer stoppen, en het is echt volledig stilstaan, en in 1ste terug langzaam vertrekken, op een tochtje van een 50km is een 100 verkeersdremperls meer dan normaal
Uit latere gesprekken bleek het hostelletje 14 dagen open te zijn. Hier en daar mankeren er nog een paar dingen maar die worden dan spoedig opgelost.
Vrijdag
Vandaag hebben we 2 indianendorpjes bezocht. Op een paar kilomerter van elkaar en toch totaal anders, was wel effe raar, vooral het kerkje in het eerste dorpje. Hun geloof is dus katholiek, toch hebben ze maar een ding overgenomen en dat is het doopsel, voor de rest niets eigelijk. Verder aandbidden zij de heilige maagd van Guadelouppe en is Johannes de doper altijd boven Jezus geplaats omdat zun hem belangrijker vinden. In de kerk is dus ook geen bichtstoel terug te vinden. Ook geen stoelen, enkel dennenaalden op de grond, een laag van een aantal cm bihgevolg is de vloer ook zeer glad. In de kerk zelf branden duizenden, zoniet tienduizende kaarsen. Ze offeren hier ook kippen, en drinken hierbij cola.
De rijkste inwoners zijn de indianen die een vergunning hebben om Cola te verkopen, Cola is hun 2de God of zo iets, maar dat heb ik niet zo goed begrepen hoe dat juist zat.
Zaterdag
Deze voormiddag zijn we naar een canon gereden en hebben deze canon volledig afgevaren en terug, een 41km op, en 41km terug. Onderweg zagen we een aantal krokodillen van een viertal meter lang.
De wanden van de canon steken tussen de 800 en 1200m boven het water uit en het is hier ongeveer 180m diep.
In de vlag van Chiapas (het gebied waar we nu zitten) is de canon afgebeeld, linkse flank symboliseert de spanjaarden en de rechtse kant de chiapasindianen. Het was zo dat er heel veel zelfmoord pleegden door naar beneden te springen om niet als spaanse slaaf door het leven te moeten gaan.
Dingen die ons opvallen
- De mexicanen zijn hier echt supervriendelijk, overal om ter vriendelijkst
- Het is opvallend dat de mexicanen er om de paar honderd kilometer er totaal anders uitzien, in elk stadje dat we al gedaan hebben, zien er er gewoon anders uit, nu zitten we in indianengebied (Chiapas, San Christobal de la Casas) en zien ze er enkele er dus echt als tekenfilmindiaan uit.
- Het straatbeeld van mexico word overspoeld door de kever, in elke straat staan er wel een tiental geparkeerd.
- In Mexico heb je om de paar honderd meter een vluchtheuvel, en het zijn vluchtheuvels, de chaufeurs geraken gewoon niet in 4de versnelling of ze moeten weer stoppen, en het is echt volledig stilstaan, en in 1ste terug langzaam vertrekken, op een tochtje van een 50km is een 100 verkeersdremperls meer dan normaal
Geen opmerkingen:
Een reactie posten